دکتر محمدتقی فرزادفرد
فلوشیپ فوق تخصصی تشنج و صرع
معیارهای EEG برای تشخیص NCSE
مدت زمان فعالیت ایکتال
فعالیت ایکتال باید بخش قابل توجهی از ثبت را به خود اختصاص دهد:
آستانه بحرانی: حداقل ۲۰٪ از یک ساعت ثبت (بیش از ۱۲ دقیقه).
- ۱۰ دقیقه فعالیت مداوم ایکتال.
- بیش از ۳۰ دقیقه فعالیت کل در یک ساعت (دقت تشخیصی ۹۳٪).
الگوهای اختصاصی EEG
اسپایکها، شارپها یا کمپلکسهای اسپایک-ویو ژنرالیزه (فرکانس < ۲.۵ هرتز) همراه با:
- بهبود الکتروگرافیک پس از داروهای ضدتشنج IV (والپروات، لوتیراستام).
- پدیدههای ظریف: نیستاگموس، میوکلونوس چشمی، یا اتوماتیسمها.
تکامل (Evolution)
تغییرات تدریجی در مکان یا فرکانس (بیش از ۱ هرتز):
- شروع: افزایش تدریجی ولتاژ.
- تغییر: دگرگونی در شکل موج یا مکانیابی.
- پایان: کاهش تدریجی فرکانس.
الگوهای پریودیک
دشارژهای پریودیک (LPDs, GPDs) در پیوستار ایکتال:
فقط زمانی تشنج محسوب میشوند که فرکانس > ۲.۵ هرتز برای بیش از ۱۰ ثانیه باشد.
- همراهی با علائم بالینی واضح وابسته به زمان.
ماشینحساب امتیاز 2HELPS2B
ارزیابی خطر تشنج در بیماران بخش مراقبتهای ویژه
امتیاز کل:
0
خطر تشنج: ۵٪ (سطح خطر: بسیار کم)
توصیههای کلیدی مانیتورینگ
تشخیص NCSE نیازمند cEEG (مانیتورینگ مداوم) است که حساسیتی تا ۳ برابر بیشتر از ثبت روتین دارد.
- زمان متوسط درمان NCSE حدود ۱۵۰ دقیقه است (بسیار طولانیتر از تشنج کانوالزیو).
- در سالمندان، گیجی ناگهانی را همیشه به عنوان NCSE احتمالی در نظر بگیرید.