دکتر محمدتقی فرزادفرد
فلوشیپ فوق تخصصی صرع
تمایز بین وضعیت اپیلپتیکوس غیرتشنجی (NCSE) و انسفالوپاتیها
نقش EEG در تشخیص افتراقی
الکتروانسفالوگرافی (EEG) ابزاری حیاتی در تمایز بین وضعیت اپیلپتیکوس غیرتشنجی و انسفالوپاتیهای مختلف محسوب میشود. این تکنیک تشخیصی امکان ارزیابی دقیق فعالیت الکتریکی مغز را فراهم کرده و به پزشکان در تشخیص صحیح کمک میکند.
انسفالوپاتیهای منتشر و علائم EEG
انسفالوپاتیهای منتشر که از علل متنوعی نظیر اختلالات متابولیک، مسمومیتها، و پاتولوژیهای نورودژنراتیو، عروقی، خودایمنی یا التهابی ناشی میشوند، طیف گستردهای از تغییرات در EEG نشان میدهند.
انسفالوپاتی خفیف
کندی جزئی در فعالیت ریتمیک
< 8 Hz to 7 Hz
انسفالوپاتی متوسط
کندی بیشتر ریتمهای پسزمینه
< 7 Hz
انسفالوپاتی شدید
فعالیت دلتای نامنظم
و پلیمورفیک
الگوهای پیشرفته انسفالوپاتی
در مراحل پیشرفته انسفالوپاتی، الگوهای پیچیدهتری از تغییرات EEG مشاهده میشود که شامل امواج تریفازیک و الگوهای پریودیک ژنرالیزه میباشد.
-
◄
امواج تریفازیک (Triphasic Waves): الگوهای مشخصهای که در مراحل پیشرفته انسفالوپاتی (مانند انسفالوپاتی کبدی یا اورمیک) ظاهر میشوند.
-
◄
الگوهای پریودیک ژنرالیزه: تظاهرات EEG که ممکن است با الگوهای وضعیت اپیلپتیک اشتباه گرفته شوند.
وضعیت اپیلپتیکوس ژنرالیزه مقاوم به دارو
در بیماران مبتلا به وضعیت اپیلپتیکوس ژنرالیزه مقاوم به دارو، EEG تغییرات مرحلهای مشخصی را نشان میدهد که درک آن برای تشخیص صحیح ضروری است.
سیر تحول EEG در وضعیت اپیلپتیکوس:
وضعیت ساب کلینیکی و چالشهای تشخیصی
در حدود 8% از بیماران کوماتوز، الگوهای تشنجی EEG مکرر بدون همبستگی بالینی (حرکتی) مشاهده میشود که به "وضعیت ساب کلینیکی" معروف است.
محدودیتهای بنزودیازپین در تشخیص
ارزیابی اثر بنزودیازپین بر EEG کمک چندانی به تشخیص افتراقی نمیکند، زیرا این دارو هم الگوهای تشنجی EEG و هم امواج تریفازیک را سرکوب میکند.
در بیماریهای مرتبط با انسفالوپاتیها و تشنجهای اپیلپتیک، مانند بیماری کروتزفلد-یاکوب (CJD) و بیماری آلزایمر، تمایز بین الگوهای انسفالوپاتیک و الگوهای وضعیت بهویژه دشوار است.