به جز دشارژهای پریودیک لترالیزه (LPD)، الگوهای پریودیک معمولاً با انسفالوپاتی‌ها مرتبط هستند. دشارژهای پریودیک لترالیزه (LPD) با ضایعات حاد مغزی مانند انسفالیت و سکته مغزی ارتباط نسبتاً بالایی دارند.

درصد بالایی از بیماران با LPD دچار تشنج می‌شوند، اما نه همه آن‌ها. دشارژهای پریودیک می‌توانند بر اساس مکان‌یابی آن‌ها اصلاح شوند. برچسب جدید برای دشارژهای منطقه‌ای LPD و برای دشارژهای پریودیک ژنرالیزه GPD است.

دشارژهای اپی‌لپتی‌فرم پریودیک زیرگروهی از PD هستند که در آن burstهای پریودیک شامل دشارژهای اپی‌لپتی‌فرم (اسپایک، پلی‌اسپایک و غیره) هستند. PED ممکن است توزیع ژنرالیزه یا منطقه‌ای داشته باشد.

RPED اغلب در مونتاژ طولی دوقطبی بهتر از مونتاژ مرجع ورتکس نمایش داده می‌شود، زیرا مرجع ورتکس اغلب در میدان RPED قرار دارد و RPED می‌تواند در یک نیمکره لترالیزه شود یا به طور مستقل در هر دو نیمکره رخ دهد.

امواج تری‌فازیک زیرمجموعه‌ای از الگوهای پریودیک هستند که از شارپ‌های گذرای مثبت با دامنه بالا (>70 میکروولت) تشکیل شده‌اند که توسط امواج منفی با دامنه نسبتاً پایین قاب‌بندی شده‌اند.

امواج تری‌فازیک معمولاً نرخ تکرار حدود ۱ یا ۲ هرتز دارند و بیشتر در بیماران با انسفالوپاتی متابولیک رخ می‌دهند. تشخیص امواج تری‌فازیک، مانند تشخیص دشارژهای اپی‌لپتی‌فرم، نیازمند ارزیابی دقیق است.

Burst-suppression یک شکل خاص از الگوی پریودیک است که در آن فعالیت مغزی کمتر از ۱۰ میکروولت با burstهای کوتاه با دامنه نسبتاً بالاتر متناوب است. Burst-suppression ژنرالیزه در انسفالوپاتی‌های شدید توکسیک، متابولیک یا آنوکسیک دیده می‌شود.

بیماران با burst-suppression معمولاً در حالت استوپور یا کما هستند. این الگوی EEG همچنین می‌تواند ناشی از سدیشن در درمان وضعیت صرعی با بیهوشی باشد.

الگوی burst-attenuation مشابه الگوی burst-suppression است، اما دوره‌های بین burstها مقداری فعالیت مغزی را نشان می‌دهند، هرچند با دامنه نسبتاً پایین (بین ۱۰ تا ۲۰ میکروولت). این الگو ممکن است به صورت ژنرالیزه یا یک‌طرفه رخ دهد.

Burst-attenuation یک‌طرفه نشان‌دهنده پاتولوژی شدید نیمکره‌ای است. در الگوی burst-suppression، اساساً هیچ فعالیت مغزی در دوره‌های بین burstها وجود ندارد.