دکتر محمدتقی فرزادفرد
فلوشیپ فوق تخصصی تشنج و صرع
طبقهبندی EEG
الگوهای EEG که از طریق تحلیل سیستماتیک بهعنوان تشخیصی یا پیشبینیکننده ثابت نشدهاند، نرمال تلقی میشوند. این شامل تعداد زیادی از الگوهای EEG فیزیولوژیک است که در حالت بیداری یا خواب (مانند امواج ورتکس، K-کمپلکسها، اسپیندلهای خواب و غیره) رخ میدهند.
الگوهای نرمال و تنوع زیستی
الگوهای نرمال EEG، تجلیهایی هستند که هیچ ارتباطی با پاتولوژی ندارند. بسیاری از این الگوها در گذشته بهدلیل وقوع نادر، بهاشتباه غیرطبیعی تلقی میشدند. دلیل این سوءتعبیر، تمرکز اولیهی آزمایشگاهها بر بیماران مبتلا به اختلالات حاد (مانند تشنج) بود که باعث میشد هر الگوی متفاوتی پاتولوژیک بنظر برسد.
EEG بیداری فیزیولوژیک
مغز انسان در مناطق مختلف، فرکانسهای پسزمینه متفاوتی را به نمایش میگذارد. در یک نگاه کلی به فیزیولوژی نوجوانان و بزرگسالان:
- 🔹 لوب فرونتال: غالب بودن فعالیت بتا
- 🔹 لوب تمپورال: فعالیت تتا
- 🔹 ناحیه پاریتو-اکسیپیتال: فعالیت آلفا (۸-۱۳ هرتز)
تمایز بین حالت بیداری و خواب در نوزادان نارس بسیار پیچیده است. الگوی تراسه آلترنان که در تصویر بالا مشاهده میکنید، از سن ۳۴ هفته پس از قاعدگی (PMA) ظاهر شده و معمولاً در ۴۶ هفته PMA ناپدید میشود.
فعالیت بتای فرونتال و اثرات دارویی
ریتمهای بتا با دامنه پایین (حدود ۲۰ میکروولت) و فرکانس ۱۵-۲۵ هرتز، به شکل دوکی (اسپیندلی) در نواحی فرونتال دیده میشوند. این ریتمها در زمان خوابآلودگی شدت مییابند.
نکته بالینی مهم: مصرف داروهایی مانند بنزودیازپینها و باربیتوراتها میتواند باعث انتشار وسیع فعالیت بتا در تمام نواحی مغز شود که باید در هنگام تفسیر EEG به آن توجه ویژه داشت.